Donderdagochtend half 8 moesten we ons dan melden in het ziekenhuis om te worden ingeleid. We vonden het mooi geweest en bij controle woensdagmiddag bleek ik al 3 cm ontsluiting te hebben. Mijn lichaam was er dus klaar voor…

Het werd een behoorlijk pittig dagje! Door de wee├źnopwekkers ging het wel snel maar ook snel pijnlijk… Gelukkig kreeg ik pijnstilling en daar werd ik heerlijk ‘stoned’ van. Tegen een uur of drie ’s middags had ik bijna volledige ontsluiting en om 15.44 uur werd Jerre geboren, een prachtige zoon. 6 minuten later kwam Myrthe op de wereld, een wolk van een meid. Een echt koningskoppel dus. Wat een wonder is het toch! Twee volledige minimensjes, zo lang in mijn buik en dan in mijn armen. Ongelooflijk.

Besloten werd dat we wel een nachtje in het ziekenhuis bleven. Van te voren riep ik dat ik het liefste zo snel mogelijk maar huis wilde maar op dat moment vond ik het wel prima. Gelukkig had ik niet veel bloed verloren (in tegenstelling tot bij Yannick) en voelde ik me best redelijk. Na een onrustige nacht in het ziekenhuis gingen we naar huis. Huis was helemaal versierd, lekker naar boven in mijn eigen bed en genieten… In de loop van de dag kwamen de eerste bewonderaars langs, Yannick vond het ook allemaal heel spannend, al met al een drukke dag. Maar heerlijk om thuis te zijn met die 2 prachtige kinderen.

Net eerste kerstdag achter de rug. Bijzonder! Alles gaat wel een beetje langs ons heen dus echt besef van kerst hebben we ook niet. Maar nog wel even gegourmet met opa en oma en morgen lekker niks. De nachten zijn best zwaar dus we moeten overdag ook wel onze rust pakken. Maar met een rondstuiterende peuter is dat dan ook weer lastig…Maar morgen gaat Yannick een dagje met oma mee en we hebben geen visite. Even een dagje genieten en onze rust pakken.